Wat is jitter? Zo test je jitter en pakketverlies vóór een gesprek

Jitter is de mate waarin de vertraging van je verbinding van het ene moment op het andere verandert. Pakketverlies is het aandeel gegevens dat nooit aankomt. Tijdens een gesprek zorgt hoge jitter ervoor dat stemmen robotachtig klinken; door pakketverlies vallen woorden en lettergrepen weg, zelfs bij een snelle verbinding. Microsoft noemt minder dan 30 ms jitter en minder dan 2% pakketverlies gebruikelijk voor Teams-audio. Zoom adviseert 40 ms jitter of minder en 2% pakketverlies of minder. Je kunt beide meten in een browser, via de opdrachtregel van Windows of in de statistieken van de vergaderapp zelf.

De handleiding over gesprekken met vertraging ondanks snel internet legt uit waarom snelheid niet alles is; de internetcontrole vóór een gesprek legt uit wanneer je moet testen. In deze handleiding lees je wat de twee waarden betekenen en hoe je ze meet.

Jitter en pakketverlies tijdens een gesprek

Audio en video worden verstuurd in kleine pakketjes, vele per seconde. Als elk pakketje er steeds 40 ms over deed, zou het gesprek alleen 40 ms achterlopen en zou niemand het merken. Jitter is de onregelmatigheid: het ene pakketje doet er 20 ms over, het volgende 70 ms. De vergaderapp houdt pakketjes in een buffer vast om dit glad te strijken. Microsoft zegt dat Teams zich met buffering aan enige jitter kan aanpassen, en dat je het pas merkt wanneer de jitter groter is dan de buffer kan opvangen.

Pakketverlies is erger, omdat een verloren pakketje weg is en de app het gat moet opvangen. In de handleiding van Microsoft voor gesprekskwaliteit staat beschreven hoe elk probleem klinkt:

Wat als goed geldt

Vergaderapps publiceren hun eigen richtwaarden. Dit zijn doelen voor het eigen gespreksverkeer van de app; gebruik ze als maatstaf wanneer je andere tests bekijkt:

Eén meting boven deze waarden betekent niet dat het gesprek mislukt. Een waarde die meerdere minuten hoog blijft, of stijgt zodra iemand anders de verbinding gaat gebruiken, is het waard om vóór het gesprek aan te pakken.

Hoe jitter wordt berekend

Hulpmiddelen meten jitter op iets verschillende manieren, dus vergelijk resultaten van hetzelfde hulpmiddel. De snelheidstest van Cloudflare bijvoorbeeld berekent jitter als het gemiddelde verschil tussen opeenvolgende latentiemetingen. Bij vijf metingen van 20, 24, 19, 45 en 21 ms zijn de verschillen 4, 5, 26 en 24 ms, dus bedraagt de jitter ongeveer 15 ms. De gemiddelde latentie van 26 ms verhult dat één meting ongeveer twee keer zo lang duurde als de andere.

Drie manieren om vóór een gesprek te testen

1. Een browsertest die beide meet

Open speed.cloudflare.com op de pc waarmee je aan het gesprek deelneemt. Cloudflare legt uit dat de test jitter meet wanneer de verbinding zowel onbelast als druk is door downloaden en uploaden, en pakketverlies meet door pakketjes via een WebRTC TURN-server door te sturen. Let op het verschil tussen de onbelaste en belaste resultaten. Als de jitter stijgt zodra de verbinding druk is, kan een back-up, cloudsynchronisatie of upload van een ander apparaat de verbinding vol zetten; een gesprek zou daar net zo veel last van hebben.

2. Opdrachtregel van Windows: ping en pathping

Open de opdrachtprompt of Terminal en voer het volgende uit:

ping -n 100 1.1.1.1

Standaard stuurt ping vier verzoeken; -n 100 stuurt er honderd, wat een minuut of twee duurt. In de samenvattingsregel staat hoeveel verzoeken verloren gingen en welk percentage dat is. De minimale en maximale tijden laten zien hoeveel verschil er was tussen de snelste en langzaamste antwoorden.

Voer het volgende uit om te zien waar het verlies begint:

pathping 1.1.1.1

pathping stuurt 100 verzoeken naar elke router op de route en toont het verlies bij elke router. Dit duurt een paar minuten. Lees de resultaten zorgvuldig: in het eigen voorbeeld van Microsoft staan routers die verzoeken aan zichzelf laten vallen, maar al het overige wel doorsturen. Verlies dat bij één router optreedt maar niet tot het einde van de route aanhoudt, doet er niet toe. Verlies dat bij een router begint en helemaal tot aan de bestemming aanhoudt, is echt.

• Verlies vanaf de eerste hop, je eigen router, wijst op wifi of je thuisnetwerk.
• Verlies dat verderop begint, wijst op je provider of een punt daarbuiten.

3. De eigen statistieken van de vergaderapp

Dit is de enige methode die het gesprek zelf meet. Open in Teams tijdens een gesprek Meer acties → Instellingen → Gespreksstatus . Microsoft zegt dat de waarden elke 15 seconden worden bijgewerkt. Open in de desktopapp van Zoom Instellingen → Statistieken. Een testoproep is voldoende. De handleiding over testoproepen in Teams en testvergaderingen in Zoom laat zien hoe je er een start.

Voor Teams biedt Microsoft ook de gratis Teams Network Assessment Toolaan. Deze stuurt pakketjes naar het dichtstbijzijnde Teams-relais en terug, en rapporteert vervolgens pakketverlies, jitter en retourtijd.

Wat je kunt aanpassen als de waarden hoog zijn

Wat CallReady meet

CallReady controleert de verbinding als onderdeel van de controle vóór een gesprek vanuit het systeemvak van Windows. Het meet latentie, jitter en de geschatte download- en uploadsnelheid naar Cloudflare en toont die naast de camera- en microfoonresultaten. Het meet geen pakketverlies. Als mensen zeggen dat er woorden wegvallen, gebruik dan de Cloudflare-test pathping of de statistieken van de vergaderapp om dat te controleren.

CallReady meet je route naar Cloudflare, niet de route van media naar een Teams- of Zoom-server. Een goed resultaat betekent dat je eigen verbinding stabiel is. Gebruik voor alles wat specifiek met Teams of Zoom te maken heeft, de statistieken van de app tijdens een testoproep.

Veelgestelde vragen