Autouzupełnianie AI dla Windows: jak działa i jak z niego korzystać

Autouzupełnianie AI dla Windows łatwo pomylić z funkcją autouzupełniania, którą już masz, ale te dwa rozwiązania nie są ze sobą powiązane. Wszystko, co Windows oferuje obecnie, polega na wyszukiwaniu: przeglądarka pamięta adres wpisany w tym polu w zeszłym miesiącu, Word pamięta frazę z wcześniejszej części dokumentu, a rozwijanie tekstu zamienia sig na podpis, który samodzielnie przygotowałeś. Żadne z tych narzędzi nie tworzy języka. One go pobierają.

Autouzupełnianie AI generuje tekst. Odczytuje słowa widoczne już na ekranie i przewiduje, co będzie dalej — także zdania, których nikt nigdy wcześniej nie wpisał. Oto co to zmienia w praktyce, dlaczego Windows nie jest dostarczany z tą funkcją i jak dodać ją samodzielnie.

Co sprawia, że autouzupełnianie jest „AI”

Najszybszy test polega na wpisaniu czegoś, czego nigdy wcześniej nie wpisywałeś. Narzędzie wyszukujące przestaje podpowiadać, bo nie ma pasującego wpisu. Narzędzie przewidujące ciągnie dalej, bo nie przeszukuje listy — szacuje, słowo po słowie, co następnie napisałaby osoba tworząca to zdanie.

To oszacowanie pochodzi z modelu językowego: sieci wytrenowanej na wystarczającej ilości tekstu, by przyswoiła sobie typowy przebieg zdań. Podaj jej „Dziękuję za zwrócenie na to uwagi — przyjrzę się temu i” a zaproponuje „odezwę się do Ciebie przed końcem dnia”, choć nigdy wcześniej nie widziała Twojej wiadomości. Podpowiedź jest generowana, a nie odtwarzana z pamięci.

Kontekst — to właśnie kupujesz

To kontekst sprawia, że podpowiedzi AI wydają się inne. Model widzi nie tylko ostatnie słowo — uwzględnia ciąg tekstu wokół kursora. Dzięki temu potrafi rozpoznać rejestr, czas gramatyczny i temat, więc to samo rozpoczęte zdanie zakończy inaczej w zgłoszeniu błędu, a inaczej w wiadomości do klienta.

Podpowiedzi stają się też trafniejsze w miarę pisania. Pierwsze zdanie pustej wiadomości najtrudniej przewidzieć, bo model ma bardzo mało informacji. Przy trzecim zdaniu zna już Twój temat, ton i słownictwo, a proponowane uzupełnienia stają się zauważalnie lepsze.

Dlaczego Windows nie jest dostarczany z tą funkcją

Telefony od ponad dekady oferują przewidywanie kontekstowe, więc brak tej funkcji w Windows może wyglądać na przeoczenie. Nie jest nim — wynika z architektury. W systemach iOS i Android wpisywane znaki ze wszystkich pól tekstowych we wszystkich aplikacjach przechodzą przez jedną klawiaturę systemową, więc funkcja przewidywania ma jedno miejsce, w którym może działać, i bez dodatkowych starań obejmuje wszystko.

Windows nie ma takiego centralnego punktu. Każda aplikacja rysuje własne pola tekstowe i samodzielnie obsługuje wprowadzanie tekstu. Dlatego autouzupełnianie, z którego możesz korzystać, jest zawsze dodatkiem do jednego programu — podpowiedzi Worda kończą się na Wordzie, podpowiedzi Outlooka na Outlooku, a autouzupełnianie formularzy na przeglądarce. Nie ma warstwy klawiatury, którą Microsoft mógłby ulepszyć. Każde rozwiązanie działające w całym systemie musi być osobnym narzędziem współpracującym z tymi aplikacjami, a nie ich częścią. Omówiliśmy już dostępne funkcje, aplikacja po aplikacji, w artykule Autouzupełnianie dostępne obecnie w Windows.

Na Twoim komputerze czy w chmurze

Autouzupełnianie AI musi gdzieś uruchamiać swój model — możliwości są tylko dwie. Narzędzia chmurowe wysyłają tekst wokół kursora na serwer, uruchamiają tam duży model i odsyłają uzupełnienie. Narzędzia działające na urządzeniu uruchamiają lokalnie mniejszy model i w ogóle nie nawiązują połączenia.

Oba rozwiązania mają realny koszt. Model chmurowy jest większy i może lepiej radzić sobie z nietypowymi treściami. Model lokalny odpowiada bez przesyłania danych w obie strony, działa w samolocie lub w sieci z ograniczeniami i nigdy nie przesyła tego, co piszesz — dla większości osób to właśnie rozstrzygający argument. W przypadku autouzupełniania, którego zadaniem jest kończenie typowych zdań, a nie pisanie esejów, wystarczy niewielki model lokalny. Dokładniej omówiliśmy ten kompromis w artykułach Lokalne LLM a autouzupełnianie w chmurze oraz Dlaczego wystarczy niewielki model działający na urządzeniu.

Jak uzyskać autouzupełnianie AI w Windows

Typeahead działa jako narzędzie w zasobniku systemowym, a nie wtyczka, dzięki czemu obejmuje aplikacje, które nie mają własnego autouzupełniania. Podąża za kursorem tekstowym wszędzie, gdzie piszesz, generuje uzupełnienie za pomocą lokalnego modelu i wyświetla je w tekście jako szary tekst-widmo. Naciśnij Tab — domyślnie przypisany klawisz, który można zmienić — aby zaakceptować podpowiedź albo pisz dalej, by ją zignorować.

Zainstaluj aplikację z Microsoft Store, a od razu będzie działać z jej fragmentami tekstu i słownikiem, dzięki czemu możesz skorzystać z przydatnych funkcji, zanim zakończy się pobieranie. Pobranie modelu włącza przewidywanie całych zdań. Potem warto najpierw otworzyć trzy ustawienia: klawisz akceptacji, przełączniki dla poszczególnych aplikacji oraz częstotliwość wyświetlania podpowiedzi — po ustaniu początkowej ekscytacji zwykle wygodniej jest ustawić dłuższe opóźnienie i rzadsze podpowiedzi.

Jeśli przed podjęciem decyzji wolisz porównać dostępne opcje, zestawiliśmy Typeahead z innymi rozwiązaniami w artykule Najlepsze aplikacje do autouzupełniania tekstu dla Windows.

Często zadawane pytania

Pobierz Typeahead

Jednorazowy zakup, bez subskrypcji. Windows 10 / Windows 11. 7-dniowy bezpłatny okres próbny.