Przekaż Claude Code, Cursor i Codex swoje pliki PDF i Word

Według stanu na październik 2026 Claude Code potrafi samodzielnie czytać PDF, Cursor czyta PDF załączony do czatu, a Codex CLI dokumentuje wejście w postaci obrazów, ale nie PDF. Żaden z trzech nie wymienia plików Word (DOCX) wśród formatów, które czyta bezpośrednio. Specyfikacje, podręczniki, artykuły i umowy, z których agent będzie korzystał wielokrotnie, przekonwertuj na Markdown, trzymaj kopie w projekcie i powiedz agentowi, gdzie są.

Ten poradnik dotyczy agentów kodujących, którzy pracują w folderze projektu. Jeśli budujesz osobny folder dokumentów referencyjnych, a nie projekt z kodem, zacznij od naszego poradnika o przygotowaniu dokumentów dla agentów AI.

Co czyta bezpośrednio każdy agent

Tak wygląda to według dokumentacji każdego dostawcy, stan na październik 2026.

Claude Code czyta krótki PDF w całości. PDF dłuższy niż 10 stron jest czytany w zakresach do 20 stron naraz, a takie odczyty wymagają programu pdftoppm z pakietu poppler. W Windows samodzielnie instalujesz build poppler i dodajesz go do PATH; bez tego odczyt kończy się niepowodzeniem. Szczegóły znajdziesz w dokumentacji narzędzi Claude Code.

Cursor dodał odczyt PDF w wersji 2.4, wydanej w styczniu 2026 roku. Domyślna lista ignorowanych plików w Cursor nadal obejmuje pliki PDF i kilka formatów Office, a pomoc Cursor mówi, że ignorowane pliki są blokowane przed agentem. Załącz PDF do czatu samodzielnie, zamiast oczekiwać, że agent znajdzie go w projekcie.

Codex CLI przyjmuje obrazy przekazywane w wierszu poleceń lub wklejane do promptu. Jego dokumentacja nie opisuje wejścia PDF ani Word dla CLI.

Agent nadal może spróbować wydobyć tekst z dokumentu, uruchamiając program zainstalowany na Twoim komputerze. Czasem to działa, ale nie widzisz, jaki tekst dostał, a źle odczytana tabela trafia prosto do jego odpowiedzi.

Dlaczego kopia Markdown sprawdza się lepiej

Markdown to zwykły tekst z nagłówkami, listami i tabelami. W projekcie daje to cztery rzeczy, których nie mają plik PDF ani DOCX.

• Agent może go przeszukiwać. Wyszukiwanie tekstu znajduje frazę w pliku Markdown. Plik DOCX to archiwum ZIP z częściami XML, więc zwykłe wyszukiwanie tekstu nic w nim nie znajdzie.
• Agent może cytować dokładne wiersze, a Ty możesz znaleźć każde zacytowane zdanie w pliku i przeczytać, co je otacza.
• Agent czyta tylko to, czego potrzebuje: przeszukuje długi podręcznik, a potem otwiera jedną istotną sekcję, zamiast przechodzić przez strony.
• Git pokazuje, co się zmieniło. Gdy przychodzi nowe wydanie specyfikacji, diff wymienia zmienione wiersze.

Widzisz też dokładnie, co czyta agent. Jeśli tabela wyszła źle, poprawiasz ją raz w pliku Markdown, a każda kolejna sesja korzysta z poprawionej kopii.

Zeskanowany PDF bez warstwy tekstowej to tylko obrazy stron. Zanim agent go przeszuka, potrzebuje OCR (rozpoznawania tekstu). MD Factory rozpoznaje tekst w zeskanowanych plikach PDF na Twoim komputerze. Jak sprawdzić wynik, opisuje nasz poradnik konwertowania zeskanowanych PDF.

Umieść dokumenty w folderze docs

Trzymaj oryginały i ich kopie Markdown w projekcie, obok kodu, który od nich zależy:

payments-service/
  AGENTS.md
  docs/
    partner-api-spec.pdf
    partner-api-spec.md
    partner-api-spec_images/
    supplier-contract.docx
    supplier-contract.md
  src/

1. Skopiuj pliki PDF i Word do folderu docs. MD Factory zapisuje każdy plik Markdown obok jego oryginału, więc tu pojawią się kopie.
2. W MD Factory kliknij Dodaj folder i wybierz folder docs albo upuść folder na okno. Konwersja zaczyna się od razu.
3. Poczekaj, aż każdy plik pokaże status: Zakończono, Wymaga sprawdzenia lub Nie udało się.
4. Kliknij Wymaga sprawdzenia obok pliku, aby zobaczyć, co sprawdzić, a potem porównaj tę część z oryginałem.

Obrazy z dokumentu trafiają do folderu nazwanego od niego, na przykład partner-api-spec_images. Same pliki PDF i Word nie są zmieniane.

Trzymaj oryginały w projekcie. Numery stron, rysunki i dokładne podpisane brzmienie są tam, a będą potrzebne za każdym razem, gdy kopia i odpowiedź agenta się rozchodzą.

Wskaż agentowi pliki

Daj agentowi w pliku instrukcji krótką listę dokumentów. Claude Code czyta CLAUDE.md albo AGENTS.md, gdy projekt nie ma CLAUDE.md. Codex i Cursor czytają AGENTS.md. Na przykład:

## Dokumenty referencyjne

Kopie Markdown plików PDF i Word są w docs/.
Oryginał każdej kopii leży obok niej.

- `docs/partner-api-spec.md`: specyfikacja API partnera, wersja 3.2
- `docs/supplier-contract.md`: umowa z dostawcą, wydanie 2026

Przeszukaj docs/, zanim odpowiesz na pytania o API partnera lub umowę.
Zacytuj nagłówek sekcji użytej w odpowiedzi.
Nie edytuj plików w docs/.

Zapisuj ścieżki w grawisach, jak wyżej, a nie jako @docs/partner-api-spec.md. W CLAUDE.md ścieżka z @ jest importem: Claude Code wczytuje cały plik na początku każdej sesji. Ścieżka w grawisach pozostaje zwykłą wzmianką, a Claude otwiera plik, gdy zadanie tego wymaga.

Utrzymuj listę krótką. Codex przestaje czytać pliki instrukcji, gdy razem osiągną 32 KiB, czyli jego domyślny limit.

Przy pojedynczym zadaniu wspomnij o pliku w prompcie:

• W Claude Code wpisz @ i wybierz plik. Claude Code dodaje jego zawartość do rozmowy, jeśli mieści się w limicie odczytu, domyślnie 25 000 tokenów. W przypadku dłuższego pliku poproś Claude, by najpierw go przeszukał.
• W Cursor wpisz @ i wybierz plik albo cały folder docs, jak opisano w pomocy Cursor.
• W Codex CLI wpisz @, aby wstawić ścieżkę pliku, albo użyj polecenia /mention, aby załączyć plik, jak opisano w poradniku promptowania Codex.

Prompt, który wskazuje dokument i prosi o cytaty, może wyglądać tak:

Przeczytaj sekcje „Authentication” i „Rate limits” w pliku
docs/partner-api-spec.md. Zaktualizuj klienta API, aby ich przestrzegał.
Przy każdej zmianie zacytuj wiersz specyfikacji, na którym się opiera.

Sprawdzanie odpowiedzi i aktualizacja kopii

Zanim zaufasz odpowiedzi, sam znajdź zacytowany fragment. Pierwszego polecenia użyj w PowerShell, a drugiego w Git Bash:

Select-String -Path docs\*.md -Pattern "rate limit"
grep -n -i "rate limit" docs/*.md

Jeśli cytatu nie ma w pliku Markdown, poszukaj w oryginale. Jeśli nie ma go i tam, agent nie wziął go z dokumentu. Numery stron i rysunki zawsze sprawdzaj w oryginale.

Uważaj na plik .gitignore. Wyszukiwanie w Claude Code pomija pliki z .gitignore, choć Claude nadal może przeszukać lub przeczytać plik wskazany przez jego ścieżkę. Cursor trzyma pliki z .gitignore z dala od agenta chyba że wiersz zaczynający się od ! w .cursorignore je przywróci. Jeśli dokumenty muszą pozostać poza Git, wypisz ścieżkę każdego pliku w pliku instrukcji dla Claude Code i dodaj ten wiersz do .cursorignore dla Cursor: !docs/

Pliki referencyjne powinny zmieniać się tylko wtedy, gdy tak zdecydujesz. Po każdym zadaniu obejrzyj diff. Jeśli chcesz, aby Claude Code zostawił folder docs w spokoju, dodaj dla niego regułę odmowy Edit.

Gdy przychodzi nowe wydanie, zastąp oryginał w folderze docs, zachowując tę samą nazwę pliku, i dodaj go do MD Factory ponownie. Jeśli stara kopia Markdown nie była edytowana, MD Factory ją zastępuje. Jeśli była, nowa kopia dostaje numerowaną nazwę, na przykład partner-api-spec (2).md, a Twoje zmiany zostają w starym pliku. Diff pliku Markdown pokazuje wtedy, które sekcje się zmieniły i jaki kod może wymagać dostosowania.

Dokumenty poufne: co wysyła agent

MD Factory konwertuje dokumenty na Twoim komputerze i nie wysyła ich w sieć, ale dotyczy to tylko konwersji. Gdy agent czyta kopię Markdown, tekst trafia do dostawcy modelu razem z resztą Twojego promptu.

• Claude Code działa na Twoim komputerze, ale wysyła prompty i wyniki modelu przez sieć. Jak długo Anthropic przechowuje te dane, zależy od typu konta i ustawień prywatności: zobacz przechowywanie danych w Claude Code.
• Cursor podaje, że gdy agent otwiera plik, jego zawartość może zostać dołączona do żądania do modelu.
• Codex domyślnie używa OpenAI jako dostawcy modelu.

Zanim agent przeczyta dokument poufny:

• Konwertuj i dodawaj tylko dokumenty potrzebne do zadania.
• Jeśli dokument jest objęty umową o poufności lub umową z klientem, sprawdź, czy wolno wysyłać jego tekst do zewnętrznej usługi AI.
• Dokumenty, których agent nie może czytać, trzymaj poza folderem projektu. Reguły odmowy w Claude Code i pliki ignorowania w Cursor blokują wbudowane narzędzia do plików. Obaj dostawcy zaznaczają, że niektóre polecenia terminala nadal mogą takie pliki czytać: zobacz uprawnienia w Claude Code i pliki ignorowania w Cursor.
• Traktuj dokumenty od innych osób jako niezaufane dane wejściowe: mogą zawierać tekst napisany po to, by sterować agentem. Przeglądaj polecenia i zmiany, które proponuje agent.